De wereld staat in brand. Ook als ‘burgers van een rijk in de hemelen’ zitten we er middenin en het valt me op dat ik Psalm 91 de laatste zes maanden bijna nergens meer zie verschijnen in christelijke kringen. Want ook daar vallen klappen. En het komt wel degelijk tot ons. Vooral in (christelijk) Nederland zie ik nogal wat onenigheid rond Covid-19, de vaccinatie, beperking van vrijheden en de geestelijke betekenis van deze crisis. Het leidt zelfs tot media-hetzes onder gelovigen. En tot onrust en verdeeldheid onder Gods volk. Zo dreigt de kracht van het ‘zout der aarde’ in het gedrang te komen. Bij ons in Vlaanderen zien we vooral het verachteren, in zonde vallen en zelfs afvallen van gelovigen. Wij zijn ook niet met velen en de kracht en het enthousiasme van vele Vlaamse online kerkdiensten is tanende. Mag ik zeggen dat het coronavirus voor nog een nieuw virus zorgt bij gelovigen? Dat van verdeeldheid, onenigheid, onstandvastigheid en verachtering van de genade Gods. En daar durf ik de realiteit van de eerste zin van Johannes 10:10 op te plakken. Met name: ‘De dief is gekomen om te slachten, te stelen en te verdelgen…’ De duivel heeft de sloophamer bovengehaald en probeert Gods Gemeente uit verband te spelen.

Door het sluiten van de kerk, de plaats waar ‘twee of drie of meer in mijn Naam aanwezig zijn’ (Jezus in Matteüs 18:20) valt een cruciale bron van onze goddelijke brandstof weg. De kerk, die bijzondere ‘gemeenschap der heiligen’ waar ‘de realiteit verandert’ door de werking en aanwezigheid van de Heilige Geest. Die een behoudende, conserverende werking op de gelovigen heeft én uitstraalt naar de wereld. Daar waar de Heer zich laat kennen, voelen en een unieke band tussen gelovigen smeedt…

LEES DIT ARTIKEL VERDER IN CHARISMA MAGAZINE, JUNI 2021